غم آمد كه نامهرباني كند

براي دلم نوحه‌خواني كند

تمام غزلهاي سبز مرا درون خودش بايگاني كند

 ترسم از اين است يك روز باد بهار دلم را خزاني كند

چرا رفت و هرگز به يادش نبود از اين خسته دل قدرداني كند

خلاصه بگويم نمي‌بخشمش مگر عشق پادرمياني كند .